AMACIMIZ :

Bağlar Belediyesi Engelliler Dayanışma Masası engellilere ve ailelerine yerel yönetim olarak sağlık ve eğitim hizmetlerinde danışmanlık ve sosyal destek vermektedir.
Masanın kuruluş amacı; engellilere ve ailelerine sağlık, eğitim ve istihdam hizmetlerinde danışmanlık ve sosyal destek vermek, engellilerin yaşam kalitelerini arttırmak ve sosyal hayata daha aktif katılmalarını sağlamaktır.

Masanın;
engellilerin rehabilitasyonu ve eğitimleri, meslek edinmeleri için eğitim çalışmaları, sağlık koşullarının iyileştirilmesi için sağlık hizmeti desteği, istihdam edilmeleri için çeşitli iş projeleri faaliyetlerini yürütmektedir.

ENGELLİLERE İLİŞKİN:

Bedensel fonksiyonlardaki hasarlar nedeniyle meydana gelen kayıpların yarattığı sosyal dezavantajlar yaşayan kişilere engelli denir. Engelliler genel durumları dikkate alınmadan yapılan planlamalardan dolayı herkesin kolayca yararlandığı negatif haklara erişme problemi çekerler. Bir anlamıyla sokağa çıkma, bir binaya girme, kaldırıma çıkma ve ilerleme, uygun ulaşım aracı bulma, alışveriş yapma, bir adrese ulaşma, okuma, seyahat etme, okula gitme, sosyal ve eğitsel aktivitelere katılma gibi negatif haklardan yararlanma güçlüğü çeken her birey engellidir.
2004 yılında TUİK tarafından yapılan araştırmaya göre ülke nüfusunun 12,29’u engellidir. Bu oranın 1,25’i ortopedik, 0,60 görme, 0,37 işitme, 0,38 dil ve konuşma, 0,48 zihinsel, 9,70’ini süreğen hastalıkların da yer aldığı grubu içerir. Aynı araştırmanın ortaya koyduğu bir diğer veri ise engellilerin % 11,4’ünün birden fazla sakatlığa sahip olmasıdır.

Kültürel, sosyal ve ekonomik sorunların yumağında tüm toplumun yaşadığı sorunlar engellileri pasifleştirerek sınırlamakta, adeta en yakınları olan ailelerine mahkûm etmektedir. Her insanın, henüz anne karnındayken başlayarak yaşamını sağlık ve esenlik içinde sürdürmeye mutlak hakkı vardır.

Özellikle zihinsel, işitme ve konuşma engelliliğin ortaya çıkışında genetik yatkınlıklar önemli rol oynamakta; bizim kültürümüzde akraba evliliklerinin önüne geçilmesi dışında da tümüyle ortadan kaldırılması tıp teknolojisi açısından şimdilik mümkün görülmemektedir. Buna benzer genetik yatkınlıkların dışında, engellilik genel olarak % 75 sonradan oluşmaktadır. Savaş, yoksulluk, altyapı imkânlarının yetersizliği, iş kazaları, trafik kazaları, sağlık hizmetlerinin yetersizliği, cehalet, kültürel etmenler ve benzeri nedenler engelliliğin büyük oranda sonradan oluşmasına sebeptir.
Geleneksel olarak engellilere yönelik yaklaşımlarda varolan koruma, acıma ve yardım tutumları engellinin gelişmesini, kendi kendisine yetebilir duruma gelmesini ve potansiyelinin açığa çıkmasını önlemektedir. Bu tutum kişilerin sürekli başkasına muhtaç bir konumda kalmasına neden olmaktadır; dolayısıyla bireyin özgüvenini de zedeleyen bir durumu doğuruyor. Ancak dünyada bu yaklaşımlar yirminci yüzyılın ikinci yarısında yenilenmiştir.
Yeni yaklaşımlar diye ifade ettiğimiz bu anlayış ayrımcılığın önlenmesi ve fırsat eşitliği olarak tanımlanmaktadır. Buna göre toplumsal yaşamın bütün alanlarında ( eğitim, öğrenim, kültür sağlık, ulaşım, istihdam, kent mimarisi, kent mobilyaları, rekreasyon alanları, … ) engellilerin yardıma ihtiyaç duymadan ulaşabilecekleri, kullanırken zorlanmayacakları standartlarda olmasını gerektirir. Kamusal alandaki bütün hizmetlerin her türlü insanlık hali göz önüne alınarak yapılması, fırsat eşitliği ve erişilebilirliliği getirecektir. Engellilerin hizmetlere ulaşabilmesini toplumsal hayata katılmalarını ve geliştirebilecekleri potansiyelleriyle eşit oranda da topluma katkı sunmalarını sağlayacaktır.

Engellilerin yerel yönetimlerden ihtiyaç ve talepleri doğrultusunda hizmet almaları ve temsil edilmeleri gerekir. 2006 yılında çıkarılan “özürlüler kanunu” engellilere yönelik hizmet sunmada yerel yönetimleri, özellikle belediyeler nezdinde, yetkili ve zorunlu kılmakta, Büyük Şehir Belediyeleri ve İl Özel İdaresi kanunları engellilere yönelik çeşitli maddeler içermektedir.
Hangi insanlık durumunda olunursa olunsun, her bireyin yaşamını sağlık ve esenlik içinde sürdürebilmesi devletin öncelikli görevi, hatta başlangıçta ortaya çıkış nedenidir. Yerel yönetimler, mutlak erkin paylaşımında yetki alırlarken sorumluluk da alırlar. Bütün dezavantajlı guruplar devletin, merkezi hükümetin olduğu kadar yerel yönetimlerin de sorumluluğu altındadır.
Özgürleştirici, dayanışmacı, kapsayıcı, empatik ve katılımcı anlayışla engellilerin yaşama ve üretime optimal katılımını sağlamak; her birey gibi, farklıklarıyla birlikte toplumsal hayatta eşit haklara sahip olduğu unutulmadan, yerel yönetimlerde temsil edilme hakkı demokratik ve özerk anlayışımızın mücadelesi içinde yer almalıdır.